Teorija i praksa organizacije i proizvodnog menadžmenta


KRATAK OPIS I SADRŽAJ:

Organizovanje, kao povezivanje i usklađivanje rada većeg broja ljudi, omogućava dostignuća koja bi bila nedostižna za izolovanog pojedinca, ali organizacijska pravila i procedure nužno ograničavaju ličnu spontanost i kreativnost, slobodu delovanja i učešće u dobiti i drugim vrstama koristi.
Posmatrano kroz prizmu psihologije rada Čukić ističe da rad i organizacija predstavljaju životni okvir koji steže i pritiska ljude, možda isto toliko koliko im otvara nove vidike i nove mogućnosti. Merč i Sajmon navode da i organizacija i pojedinac, po sopstvenim, često suprotstavljenim merilima procenjuju kvalitet i kvantitet sadržaja razmene, pa je to uobičajeni izvor tenzija među njima. Ukoliko se neusaglašenost produbljuje i duže održava na višem nivou, trpe i pojedinac i interesi organizacije. Iznalaženje optimalnog načina organizovanja radi postizanja najvažnijih ciljeva inspirisao je stručnjake i naučnike da daju svoj doprinos na polju teorije i prakse organizacije.
Tokom korišćenja termina orgnizacije u smislu značenja reči od koje vodi poreklo, došlo je do evolucije u upotpunjavanju i obogaćivanju sadržaja.
Teorija i praksa organizacije i proizvodnog menadžmenta